نشسته ام به در نگاه میکنم

در این مطلب شعر بسیار زیبای نشسته ام به در نگاه می کنم را آماده کرده ایم، این شعر زیبا از هوشنگ ابتهاج شاعر خوب کشورمان است که با لقب سایه شناخته می شود. هوشنک ابتهاج با نام اصلی امیر هوشنگ ابتهاج از شاعران توانمند ایرانی است که در ششم اسفند ماه ۱۳۰۶ در شهر رشت چشم به دنیا گشود. از القاب این شاعر خوب کشورمان می توان به سایه و ه. الف. سایه اشاره. شعر نشسته ام به در نگاه میکنم یکی از اشعار بسیار زیبای این شاعر است که مورد توجه بسیاری از دوستداران شعرهای فارسی قرار گرفته است. برای مطالعه این شعر بسیار زیبا در ادامه با ما همراه باشید.

شعر نشسته ام به در نگاه می کنم

نشسته ام به در نگاه می کنم

دریچه آه می کشد

تو از کدام راه میرسی

خیال دیدنت چه دلپذیر بود

جوانی ام در این امید پیر شد

نیامدی و دیر شد

نیامدی و …

دیر شد …

شعر از هوشنگ ابتهاج

معنی شعر

این شعر بسیار زیبا و کوتاه نماد عاشقی است که در حالت انتظار و درد است. داستان غمگین و تاثیرگذار عاشقی که از درد دوری چشم به در دوخته است و هر لحظه منتظر است تا معشوق خود را در میانه در ببیند. این انتظار به حدی طولانی می شود که دریچه هم با عاشق همدردی می کند و در کنار عاشق آه می کشد. در پایان این داستان غمگین مشخص می شود که عاشق بدون نتیجه منتظر مانده است و تمام عمر و جوانی اش را در انتظار وصال کسی گذرانده است که هرگز نخواهد آمد. در پایان امید عاشق نا امید می شود و ناگهان پیر می شود.