علائم تب مالت
تب مالت یا بروسلوزیس، یک بیماری عفونی است که به وسیله باکتریهای گرم منفی بروسلا ایجاد میشود. این باکتریها در حیوانات مزرعهای مانند گاو، گوسفند و خوک، و همچنین در برخی حیوانات وحشی مانند گوزن، الک و بیسون یافت میشوند. بیماری از طریق محصولات لبنیاتی خام و گوشت نیمه پخته یا ناپخته از حیوانات آلوده به باکتری انتقال پیدا میکند. همچنین، افرادی که با باکتری در محیط کارشان در تماس هستند، مانند دامپزشکان، کشاورزان و کارگران صنعت گوشت، ممکن است با بروسلوزیس آشنا شوند. علائم تب مالت شامل تب، سردرد، ضعف، خستگی و درد عضلانی و مفصلی است و ممکن است به مرحله مزمن و عود تب منجر شود. درمان بروسلوزیس شامل مصرف آنتیبیوتیکها مانند دوکسی سیکلین، تریمتوپریم/سولفامتوکسازول و جنتامایسین، استرپتومایسین یا ریفامپین است.
نشانه های اولیه تب مالت
مهم ترین علائم تب مالت
علایم بروسلوزیس (تب مالت) در اغلب موارد پس از یک تا دو هفته از زمان ابتلا آغاز میشود و ممکن است شامل چند علامت و نشانه باشد. در بیشتر موارد، علایم درمانی در مدت چند هفته تا چند ماه مشاهده میشود ولی ممکن است به صورت مزمن و یا با بازگشت علائم در طول چند سال نیز پیش بیاید. برخی از علائم اصلی بروسلوزیس عبارتند از:
🟢 تب و لرز
🟢 سردرد
🟢 افزایش حجم طحال و کبد (گاهی اوقات با درد شکمی همراه است)
🟢 ضعف و خستگی
🟢 تعریق شدید (که باعث چسبندگی پوست میشود)
🟢 خشکی دهان و گلو
🟢 تغییرات در نوع و سبک خوردن
🟢 درد عضلانی و مفصلی
🟢 تورم و درد در قسمتهای مختلف بدن
نشانه های خاموش
به عنوان یک نکته، بروسلوزیس ممکن است در بعضی از افراد بدون ایجاد هیچگونه علامت و نشانهای ظاهر شود. لذا در صورت تماس با حیوانات مزرعهای و یا مصرف محصولات لبنیاتی خام، اگر احساس هرگونه علامت و نشانهای مشابه بروسلوزیس دارید، بهتر است به پزشک مراجعه کنید.
🟢 علائم تب مالت معمولاً در مدت پنج تا سی روز پس از تماس با باکتریها ظاهر میشوند. شدت علائم شما به نوع بروسلا که شما را مبتلا کرده است، بستگی دارد:
🟢 نوع بروسلا آبورتوس عموماً علائمی ملایم یا متوسط ایجاد میکند، اما احتمال مزمن شدن بیماری بیشتر است.
🟢 نوع بروسلا کانیس علائمی را ممکن است داشته باشد و سپس بهبود یابد. این علائم شبیه عفونت با بروسلا آبورتوس هستند، با این حال، افراد مبتلا به بروسلا کانیس اغلب استفراغ و اسهال دارند.
🟢 نوع بروسلا سوئیس ممکن است باعث ایجاد مناطق عفونتی (به نام آبسه) در اعضا مختلف شود.
🟢 نوع بروسلا ملیتنسیس ممکن است علائم ناگهانی و شدیدی ایجاد کند که ممکن است منجر به ناتوانی شود.
علل ایجاد تب مالت
بروسلوز یا تب مالت از بیش از چهار نوع باکتری بروسللا شامل B. abortus، B. canis، B. meliensis و B. suis، ناشی میشود. این باکتریها در حیوانات نیز یافت میشوند از جمله:
🔴 گاو
🔴 بز
🔴 خوک
🔴 گوزن
🔴 واپسین
🔴 گوسفند
🔴 سگ
🔴 شتر
روش تشخیص تب مالت
تشخیص تب مالت با استفاده از روشهای مختلف انجام میشود که عبارتند از:
کشت خون، نمونه استخوان مغز و مایع مغزی
این روشها برای کشف باکتریهای بروسلا در نمونههای بیماری بکار میروند. زمان لازم برای رشد باکتریها ممکن است بیش از هفت روز باشد و در برخی موارد برای شناسایی بروسلا نیاز به استفاده از محیطهای خاص دارویی است.
آزمایش سروم برای تشخیص بروسلا
با استفاده از این آزمایش میتوان آنتیبادیهای موجود در سرم بیمار را شناسایی کرد. در این روش، تست سرم در دو فاز (آغاز بیماری و دوره بازده) انجام میشود. در صورت وجود آنتیبادی در سرم با غلظتهای مشخص و همچنین داشتن تغییرات مناسب بین دو فاز، تشخیص بروسلا قابل اطمینان است. اما در موارد عفونت با B. canis این روش معتبر نیست.
آزمایش PCR
در این روش از نمونه خون یا بافت بدنی استفاده میشود تا با استفاده از تکنیک PCR، DNA باکتریهای بروسلا شناسایی شود. این روش معمولاً در زمان کوتاهتری نسبت به کشت و سرومشناسی نتایج قابل قبولی را ارائه میدهد.
در هنگام شناسایی تب مالت، لازم است نمونههای مورد نیاز جهت بررسی، بهصورت مناسب جمعآوری شوند. همچنین باید به آزمایشگاه اعلام شود که بیمار ممکن است عفونت بروسلا داشته باشد، تا از استفاده از محیطهای مناسب برای کشت استفاده شود
درمان تب مالت
هدف درمانی در بروسلوزیس، کنترل بیماری به سرعت تا جلوگیری از عوارض و بازگشت بیماری است.
آنتیبیوتیکها
دوکسیسایکلین همراه با استرپتومایسین، ریفامپین، ژنتامایسین یا سولفامتوکسازول/تریمتوپریم برای درمان بروسلوزیس استفاده میشود؛ به دلیل اینکه باکتری درون سلولها قرار دارد، چند هفته برای درمان لازم است. بهتر است از درمان با یک آنتیبیوتیک اجتناب شود، زیرا درصد بازگشت بالایی در صورتی که از استفاده از رژیم درمانی ترکیبی بکارگرفته نشود وجود دارد. برای عفونتهای ناسخته، دوزیکسایکلین (۱۰۰ میلی گرم دو بار در روز به مدت ۶ هفته) ممکن است مناسبترین درمان تکدارویی باشد؛ با این حال، درصد بازگشت با این روش درمانی تکدارویی حدود ۴۰٪ است، بنابراین ریفامپین (۶۰۰-۹۰۰ میلی گرم در روز) معمولاً به آن افزوده میشود. در کودکان، میتوان از یک رژیم درمانی تریمتوپریم-سولفامتوکسازول و ریفامپین به مدت ۴ تا ۶ هفته استفاده کرد، زیرا کودکان نباید با دوکسیسایکلین درمان شوند. زنان باردار ممکن است در دوران بارداری با ریفامپین درمان شوند و پس از زایمان تریمتوپریم-سولفامتوکسازول اضافه شود. در سانحه یا التهاب مفصل کمری، دوکسیسایکلین و ریفامپین همراه با یک آمینوگلیکوزید (ژنتامایسین) به مدت ۲-۳ هفته معمولا توصیه می شود.
سایر دارو ها
بهبودی این بیماری با استفاده از داروهای ضد دردها هم میتواند انجام شود. در بیماران دارای مننژیت نیز از کورتیکواستروئیدها استفاده میشود، اما شواهد در این زمینه کم هستند.
عمل جراحی
عمل جراحی نیز در برخی موارد لازم است؛ بهعنوان مثال، درمان اندوکاردیت (عفونت داخل قلب) یا جراحی برای تخلیه مایع مفصلی یا آبسههای پارااسپینال (پشت مهره) انجام میشود. در ایالات متحده، گاوها برای شناسایی بیماری تب مالت هر سال بررسی میشوند و واکسنهایی برای پیشگیری از این بیماری به آنها تزریق میشود؛ اما برخورد تصادفی با این واکسن در برخی افراد میتواند باعث ابتلا به بیماری شود.